داستان آمدن جابر بن عبدالله انصاری و عتیه به کربلا یک حادثه نیست ، یک فرهنگ است ، اربعین سنت شیعیان بیدار دلی است که گذشت زمان وفاداری آنان را نسبت به امام حسین علیه السلام از بین نمی برد .
اربعین یه فرصته ... اربعین میعادگاه عزاداران اباعبدالله الحسینه ... عرفانتون در این مسیر یک عرفان با احساس بین المللی و با جهاد و شهادت باشه تا بیشترین دریافت رو از اباعبدالله الحسین داشته باشید ...
اون اذنی که خدا به حضرت ابراهیم خلیل الرحمان نداد، به زینب کبری داد. زینب یه معمای بزرگه توی کربلا. خیلی اهمیت داره، این اسم الکی روی زبون ها نیفتاده ...
روح کیفیت گرای جهان اسلام شیعه در یک توقفی بود که فکر می کرد می شود با مدرنیته در کنار این کیفیت گرایی ادامه بدهد. برای همین؛ اربعین بود، دین داری هم بود، اما تقابل تمدنی نبود.
بد باشی تحملت می کنند برای اینکه ثواب دارد، خوب باشی تحملت میکنند چون خوبی. این هویت مهدوی است و شما در اربعین این را می بینید که خیلی راحت همدیگر را تحمل می کنیم...
این تنها جاییه که بوی شب عملیات رو میده . آخه شب عملیات یه عده قراراشون رو می گذاشتند با خدا، میدونستند لحظه ی بعد میرند ملاقات خدا...
امام حسین کاری کرد که مردم دیگر نجات پیدا کنند از جهالت. حالا اگر مردم استفاده نکنند اربعینی نخواهند داشت ...
شهید نظر می کند به وجه الله ... چه لذتی می برد ؟ دوستان من این لذت رو یه ذره درک کنید!؟ پیاده که رفتی حرم، اون لحظه ای که سر به ضریح حسین علیه السلام میگذاری ...
دوستان من هدف غایی خلقت ما چیه؟ ملاقات خدا ادامه داره تا کِی؟ لحظه ی ملاقات خدا که تمام خستگی های دنیا رو از دل آدم در میاره بیرون تا کِی ادامه داره؟
در میقات اربعینی داریم با حضرت امام حسین این نکته را در میان می گذاریم که آقا ما قبول داریم که شما شهید شدید. السلام علی الحسین المظلوم الشهید ...
من اصلا به هیچ وجه قبول ندارم کسی بگه من بعضی وقت ها برای امام حسین علیه السلام گریه ام نمیاد. امام حسین مجمع المصائبه. امام حسین برای هر دلی دلبری ای داره.
تمدن وقتی ظهور می کند که مردم دست ها و دل هایشان به سوی هدف مقدسی اشاره داشته باشد و آنچه که در پیاده روی های اربعین در حال تحقق است، از یک تمدن خبر می دهد ...
شما ساده نگیرید که میلیون ها نفر با عزمی خاص کنار هم به یک صحنه تاریخی وارد می شوند. تک تک این انسان ها یک اقیانوس انسانند برای برگشت به راه قدسی که فراموش شده بود ...